ابو جعفر طبرى مىگويد : عمرو بن حجّاج زبيدى بر جناح راست سپاه امام يورش برد ، ياران حضرت از خود استقامت به خرج داده و بر زانو نشستند و نيزه‌ها را به سمت دشمن نشانه رفتند ، از اين رو ، سوارانشان پيش نيامدند و شمر بر جناح چپ سپاه حضرت حمله كرد . ياران امام عليه السّلام در مقابل اين حمله نيز استقامت و پايدارى نموده و آنان را آماج تير ساختند . عبد اللّه كلبى - كه در جناح راست سپاه قرار داشت - كارزار سختى را آغاز نمود و تعدادى از سپاه دشمن را به هلاكت رساند و سپس هانى بن ثبيت حضرمى و بكير بن حىّ تيمى ، از تيرهء تيم اللّه بن ثعلبه ، وى را به شهادت رساندند « 1 » . به گفتهء ابو مخنف : آن‌گاه كه جناح راست و چپ سواره نظام و پياده نظام سپاه دشمن ، بر ياران امام حسين عليه السّلام يورش بردند و جنگ بسيار سختى ميان آنان در گرفت و بيشتر ياران ابا عبد اللّه عليه السّلام از پا در آمدند و اندك بودن سپاه حضرت نمودار شد و گرد و غبار ميدان فرو نشست ، همسر عبد اللّه كلبى از خيمه خارج و به سوى شوهر روانه شد و بالين سر او نشست و خاك و خون از چهرهاش پاك كرد و مىگفت : بهشت گوارايت باد ! از خدايى كه بهشت را روزى تو گردانده مسئلت دارم مرا نيز در كنار تو قرار دهد . در اين اثنا شمر به غلامش رستم فرمان داد با همان عمود بر سر آن زن بكوبد ، او نيز چوب را محكم بر سر او فرود آورد و سرش را شكافت و در همان مكان جان داد « 2 » . عبد الأعلى بن يزيد كلبى عليمى وى ، جنگجويى شجاع از شيعيان كوفه و از جمله افرادى بود كه همراه با مسلم بن عقيل دست به قيام زد ولى آن‌گاه كه مردم دست از يارى مسلم برداشتند ، كثير

--> ( 1 ) . طبرى ، تاريخ : 3 / 325 . ( 2 ) . طبرى ، تاريخ : 3 / 326 ( با اندك تفاوتى در نقل ) .